Afeitados del 20 al 26 de noviembre de 2023

Seguimos con las vacaciones del Caballero contadas por su cronista …

Xornada Secunda

De cómo O Caballero Don Elfriedo de Amalric acordó·se de a madre de Ario Barnabé

"Depois de dos jornadas a cabalho atravesando os campos da Manchegonia, depois de que O Mio Caballero quitóse sua armadura perque do grande calor sentíase como un ovo frito, depois de cruçarnos con otro Caballero anomenado Quixote e suo gordo escudero, con quienes departimos e compartimos manduca e bebercio -pese a que o tal Quixote parescía haber perdido e oremus-, e ja doliendo·nos os culos de tanto cabalgar, chegamos a paraxe da Costa Blanca, a una vila anomenada Diania, o algo así, e allá boscamos o castilhito rentado a Ario Barnabé. Depois de moito preguntar, un paisano señalónos una torre en lontanança, en o alto duna colina, e dixo·nos quese era o castilhito rentado por O Mio Caballero, e que anomenabase “Torre do Ferro”. E allá que foimos, un poc a poc mosqueados.

E cuando, depois de una cuestarriba de coixones, chegamos a aquesa torre, quedámosnos tiesos do gran cabreo. E vimos que o castilhito era una torre cuasi derruida de cuando os piratas bereberes asolaban as costas (blancas, negras e de tutos os colores): que pera entrar per a porta, anque no tenía porta, había que subir a pulso, e echar una escala de cuerda, e que no tenía mes que una estancia, con o duro suelo por catre, e que l’agua estaba en un aljibe en o alto da torre, e quese día no había agua perque fascía tanto calor que sa había secado, e que per a cagar había que sacar o culo per a ventana e soltar o truño e descir “¡caca va!”. E que per a mear había que sacar a verga per a ventana e descir “¡agua va!”…

O Ario Barnabé habia·nos dixo que o castilhito tenía un sistema para que o aire foera fresquito, pero vimos que aquese sistema consistía en dos ventanas sense cristales “per a que aire corriera”. E habia·nos dixo questaba en prima línia do mar, mais estaba en o alto duna colina e había que subir una cuestarriba e baixar una cuestabajo e quera imposible chegar a platja a cabalho, e había que andar moitas leguas, e nos cagamos en Ario Barnabé mais incluso que en Timoteu O Brutón. E O Mio Caballero de moito cabreado questaba, dixo que cortaría con sua espada a rodaxas varias partes do corpo de o bellaco Ario Barnabé, començando por suas innobles partes, e se las tiraría a os chones, e … [nos ahorramos la macabra descripción de lo que iba a hacer el Caballero con Ario Barnabé: esto no es un relato gore].

Por si eso no foera bastante mala baba, cuando chegamos vimos que en a torre había moita xente, e resultó ser una colla de moritos barbados que descían ser os que okupaban a torre perque se habían metido en ella antes, e descían quellos no se iban, e descían algo de Alá, pero nada mais vieron que O Mio Caballero poniase suo yelmo, calçábase sua armadura e sacaba sua espada, ben afilada, salieron por piernas como alma que cheva o diablo, e cagándose por a pata dabajo.

E O Mio Caballero e jo nos miramos, como disciendo “¿y ara qué fascemos?”. E O Mio Caballero, home cabal donde os haya, dixo: “Pois afeitarnos, que chevamos dos días con luengas barbas e antes muertos que barbados” … E acto seguido cosgimos un sapone de O Home dos Sapones que golía ao lignum crucis, e con un rasoio afeitemo·nos en menos tiempo deo que canta un gallo, e con un pincel do barbeo de llisa cornamenta, e con ungüentos que deixaron as nostras caras goliendo a yerbas leixanas que recordaron·nos ao tornaviaxe que ficimos con Don Suso de Colunga …." (2) (continuará).

(2) Véase Tomo III de Las aventuras del Bachiller Micer Alcuino de Astorga

Para ilustración de nuestros queridos foreros, hemos conseguido localizar el “castilhito rentado” por el Caballero Don Elfriedo … juzguen ustedes mismos … :point_down:

Ay, mis queridos apetxuskes …

Y mi querido Peter Hammill … poniendo electricidad a un video de lo más perturbador …

Ve el mundo. Es más fantástico que cualquier sueño” (Ray Bradbury)

82 Me gusta